Personal

Zo stil

Ik kan me nog goed herinneren hoe spannend ik echo’s altijd vond. Die eerste keer dat je het hartje ziet kloppen en ook de keren er na blijft het altijd gissen hoe het met het kleintje zal gaan. 5 oktober was voor ons weer zo’n moment. We zaten te wachten tot we binnengeroepen zouden worden door de echoscopiste. Daar kwam ze aangelopen, het was nog niet heel lang geleden dat we elkaar hadden gezien.

IMG_20170428_081026

Na dit moment is eigenlijk alles een grote waas. Stukje bij beetje begint alles steeds meer door te dringen. We hoopten natuurlijk op een prachtig mooie echo waarop we ons kleintje zagen bewegen en het hartje hoorden kloppen. Helaas was onze echo een regelrechte nachtmerrie. Maar dan eentje waarin je klaar wakker bent. Ons kleintje zou bijna 11 weken zijn maar het hartje klopte niet meer. Bam, alsof er een bom afging. We zaten er beiden helemaal lamgeslagen.

IMG_20170323_072412

De echoscopiste heeft nog wat verder gekeken naar de echo en zag een aantal dingen waaruit bleek dat ons kleintje niet gezond was. De natuur heeft voor ons besloten dat het niet zo mocht zijn. En dat maakt me stil, heel erg stil. In de uren die ik niet sliep ’s nachts maakte ik een gedichtje voor ons kindje om zo vorm te geven aan mijn verdriet.

gedichtje

 

 

Personal

9 maanden mama

DSC_1994

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik jou na 9 maanden eindelijk in mijn armen mocht houden. Toch ben je nu al bijna even lang uit mama’s buik als dat je er in hebt gewoond. Het moet vast een fijn huisje zijn geweest waarin je 41 weken veilig en warm hebt gezeten. Nu je alweer 9 maanden bij ons bent zien we hoe jij jezelf in rap tempo ontwikkelt.

IMG_20170505_091525

Van een inimini meisje ben je nu al flink gegroeid. Je bent een pittige dame die zichzelf continu uitdaagt. Een doorzetter, net als papa en mama. Het lukt je om jezelf voor te bewegen over de vloer, het lijkt een combinatie van kruipen en tijgeren te zijn. Sinds een paar weekjes kan je ook goed staan en dit lijkt wel het nieuwe zitten te zijn geworden. We moeten dan soms wel om je lachen want het lijkt wel of je dan een glaasje teveel op hebt.

IMG_20170323_072412

De mensen discussiëren druk over op wie jij nou het meeste lijkt. De grote ogen van mama, de mond van papa. We zijn ook heel benieuwd of jou grote blauwe kijkers deze kleur blijven houden. Je opa is namelijk de enige met blauwe ogen van beide kanten. Lieve zachte blonde haartjes waar iedereen graag door kroelt en lekker aan snuffelt. Het vele kletsen dat is iets wat je ook zeker van mama hebt, je brabbelt er vrolijk op los. Wanneer zou je je eerste echte woordje gaan zeggen? Oh en je hebt van die lekkere spekbeentjes. Dat komt vast doordat je zo goed kan eten. Dat je dat in rap tempo doet dat heb je zeer zeker van papa, grote happen snel klaar. Je smult heerlijk van fruit en ook het avondeten is (nog) geen probleem.

8B

Als we op pad gaan vind je alles reuze interessant, je bestudeert het tot in het kleinste detail. Met je handjes ga je op ontdekkingstocht en ook je mondje helpt je om de wereld te verkennen. Je bent de grootste fan van onze witte kat (overigens is hij iets minder fan van jou). Wanneer hij te dicht in de buurt komt gaan jouw handjes richting zijn zachte vachtje en zijn staart. Tja mama snapt het wel, wat is er nu mooier dan een wandelende knuffel? We hebben de pauzeknop nog niet gevonden om de tijd soms even stil te kunnen zetten. Nog even en dan mag je echt je allereerste kaarsje uitblazen. Voor nu genieten we gewoon lekker van al die mooie momenten met jou samen.

IMG_20180512_082204_515

Morgen is het dan mijn allereerste moederdag, benieuwd wat die me gaat brengen..

afsluiterblog

Personal

Dag 2017

XOXO

Bron

Het is nog aarde donker terwijl ik deze blogpost typ. Ons deel van de wereld lijkt nog te slapen. Tevreden kijk ik naar ons kleine meisje die heerlijk in de box ligt. Ze kijkt haar oogjes uit naar de gekleurde lampjes die dansen over het plafond. Wat is dat genieten als je nog zo blij wordt van zulke kleine dingen.

dsc_1732

De laatste dag van 2017 is aangebroken. Voor ons was het een ontzettend bijzonder jaar. Het begon met de aankondiging van mijn zwangerschap in januari. We boekten niet lang daarna ook gelijk de laatste vakantie die we met zijn tweetjes ( oké 3 met baby in de buik) zouden ondernemen. In mei kreeg ik een huwelijksaanzoek voor mijn verjaardag. We zijn inmiddels dan al 12 jaar samen dus werd t dan toch wel eens tijd. Ook vind ik het erg prettig dat we alle drie dezelfde achternaam dragen en voor regelzaken is het ook handiger.

DSC_1882

Eerst gingen we op vakantie en daarna trouwden we in juni. Een beetje de omgekeerde volgorde dus van een huwelijksreis, but who cares? Het was bloedje heet toen we in Kreta waren. Regelmatig lag ik met bevroren washandjes op mijn gezwollen voeten. Alles ging een tandje lager maar het was zeker weten heel fijn. Eenmaal thuis stond onze bruiloft op de planning. We hadden een prachtige dag met een klein clubje lieve mensen om ons heen. Zo bijzonder dat ons kleine meisje er zonder dat ze het zelf besefte ook bij mocht zijn.

marcel en mariska 099

Op het werk werden de laatste loodjes steeds zwaarder en uiteindelijk mocht ik van mijn verlof gaan genieten. Ons meisje stelde mijn geduld behoorlijk op de proef en werd 7 dagen na de uitgerekende datum geboren. 29 augustus 2017 werd ik voor het eerst in mijn leven mama. Waar blijft de tijd? Inmiddels zijn we al weer bijna 5 maanden trotse ouders van ons lieve meisje. Elke dag brengt nieuwe ontwikkelingen die ze ons laat zien. Het is genieten met een grote G. Soms ook pittig; gebroken nachten, geen dutjes willen doen en de eerste keer ziek zijn is ook al achter de rug. Maar het is het alles meer dan waard en ik zou het voor geen goud willen missen. Tegelijkertijd sta ik ook even stil bij alle vrouwen die dit zo graag willen maar dat een kindje niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is. Wat moet dat loodzwaar zijn..

IMG_20170902_085725_755
Fotocredits voor Annemiek Verhage

We laten een jaar achter ons wat niet mooier had kunnen beginnen en zeker ook niet eindigen. Ik ben nu al benieuwd wat 2018 allemaal voor ons in petto heeft. Ik wens jullie in elk geval een hele fijne jaarwisseling met lekkere oliebollen (of iets anders) en lieve mensen om samen te proosten. Sta nog even stil bij alles wat 2017 je heeft gebracht. Hopelijk heeft 2018 ook voor jullie allerlei mooie dingen in het verschiet (oh en aan goede voornemens doe ik lekker niet) Natuurlijk hoop ik dat jullie mij ook in 2018 zullen blijven volgen.

Via deze weg wil ik jou ook bedanken. Bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn blogposts te lezen. Bedankt voor de lieve reacties die jullie hebben achtergelaten, ik waardeer dat enorm! Heb jij nog dingen gemist die je graag op mijn blog zou willen zien? Laat het dan zeker even achter in een reactie

afsluiterklassiek

 

 

Personal

Mijn job

Wanneer je je voor moet stellen komt regelmatig de vraag wat voor werk of opleiding je doet. Bij mij word die vraag beantwoord met activiteitentherapeut. Tijdens mijn laatste jaar van het HBO Social work deed ik mijn eindstage op de afdeling activiteitentherapie in een revalidatiecentrum. Ik schreef mijn scriptie en studeerde af, supertrots natuurlijk. Helaas kon ik niet gelijk aan de slag en werkte ik een tijdje op een aantal woningen voor jongeren met een licht verstandelijke beperking. Dat vond ik erg leuk om te doen maar zorgde wel voor veel onregelmatigheid. Veel verschillende werktijden maar soms ook veel werk en dan weer weken niets. Maar wie zoekt, zal vinden..

20160905_113232

Een aantal maanden later kreeg ik een telefoontje; ze zochten een activiteitentherapeut! Ik wist natuurlijk al precies wat dit inhield maar ik merk dat veel mensen er een verkeerd beeld van hebben. Dat ga ik vandaag even uit de wereld proberen te helpen. Het eerste wat men roept: oh leuk, gezellig een beetje met mensen knutselen. Zal ik een geheimpje verklappen? ik knutsel NIET. In mijn werk ben ik druk met observeren, analyseren, rapporteren en ga zo maar door. Soms probeer ik nieuwe technieken uit of lees ik me in wanneer ik een vaardigheid of theorie niet beheers. Stiekem moet ik bekennen dat ik dat zelfs vaak in eigen tijd doe. Knutselen op het werk? not my job!

mandalacurlycreative

Ik houd mezelf bezig met een zinvolle daginvulling voor klinische en poliklinische revalidanten. Dat wil zeggen dat ik kijk naar bijvoorbeeld werk, hobby’s en opleiding. Het is heel afwisselend, je krijgt te maken met verschillende emoties, vaardigheden en ook locaties voor dagbesteding. Het vergt dat je snel moet kunnen schakelen, je krijgt te maken met pittige verhalen. Je leert mensen weer hoe ze positiever naar de toekomst kunnen kijken. Ik werk in een ontzettend leuk team en merk dat we elkaar goed weten te vinden. Zo werk ik veel samen met maatschappelijk werkers. Samen kijken we naar dagbesteding wanneer iemand niet meer terug kan binnen zijn huidige functie. Zo ben ik al op veel verschillende plekken geweest en ontdek ik ook steeds weer nieuwe.

IMG_20170323_072412

Zelf vind ik het ontzettend dankbaar en mooi werk. Tegelijkertijd is het soms ook zwaar wanneer ik bijvoorbeeld mensen tref van mijn eigen leeftijd of die van mijn ouders. Het maakt je ontzettend bewust van hoe kwetsbaar je bent in het leven. Opvallend is ook dat we leven in een snelle maatschappij. Dit is voor veel mensen die ik zie een groot obstakel geworden. Hoe fijn is het om iemand te kunnen ondersteunen om zo toch weer mee te kunnen draaien?

IMG_20170402_124902

Zo zie je maar weer dat je met een diploma Social Work heel breed inzetbaar bent. Van jong tot oud en binnen veel verschillende settingen. Geen seconde heb ik spijt gehad dat ik op latere leeftijd nog ben gaan studeren en raad het dan ook iedereen aan. Ga er voor want je kunt meer dan je denkt.

afsluiterklassiek

Personal

Press delete

Soms heb je van die situaties die je liever wilt vergeten. Waar is die delete knop? Of dat je spontaan een gat zou willen waar je in kon springen. Vandaag deel ik met jullie een aantal van deze ervaringen.

DSC_2054

Het kan natuurlijk gebeuren dat je bevalling niet echt volgens het boekje verloopt. Een groot deel ervan is voor mij een afgesloten hoofdstuk waarover ik het niet meer wil hebben dat boek is dicht. Hoe irritant is het dan dat er steeds naar wordt gevraagd door het bezoek wat je krijgt maar ook door mensen die je soms maar amper kent? Het liefst zou ik dan even onzichtbaar willen worden om geen antwoord te hoeven geven. . We genieten sinds ons lieve meisje er is gewoon met volle teugen van alles.

DSC_2057

Nou ja dat is natuurlijk niet helemaal waar. Op het moment dat je midden in de nacht een luier staat te verschonen waarbij de drek tot in haar nekje zit ben je toch net wat minder happy. Oh en ik niet alleen hoor, want die kleine meid kan een aardig keeltje opzetten.En dan maar niet te spreken over die geur op je nuchtere maag.. Tipje: doe er een overbroekje overheen, bespaart je een hoop verkleedpartijen en rommel. En wat denk je van deze: Zit je met je slaaphoofd een flesje te geven midden in de nacht. Lekt ineens de halve inhoud over je baby en jou heen. Not fun!

DSC_2060

Baby’s hebben een grote aantrekkingskracht op anderen. Dat maakt je als moeder knetter trots maar soms kom je ook voor gekke situaties te staan. Wat dacht je van vreemden die ongevraagd ineens hun hand in de wagen steken. Of nog gekker; een collectant die ineens allerlei persoonlijke vragen ging stellen en vervolgens nog een stap over de drempel zette om haar een aaitje over de wang te geven. Het zal vast goed bedoeld zijn maar.. Hoewel ik niet op mijn mondje ben gevallen stond ik toch echt even met mijn bekkie vol tanden kan ik je vertellen.

Nu ben ik heel benieuwd naar jullie ervaringen

afsluiterklassiek

creatief·Personal

Een doos vol herinneringen

Deze mama is druk, heel druk. Het komt er niet van om nieuwe blogposts te schrijven of in te plannen dus zullen jullie het voorlopig even moeten doen met wanneer ik spontaan wel zo’n momentje heb.. Ik hoop dat jullie nog steeds met veel plezier mijn posts blijven lezen. Vandaag een ‘DIY’ speciaal voor mama’s (en baby’s) online. Je hoeft er niet creatief voor te zijn, het is gewoon ontzettend leuk om samen te stellen.

DSC_1991

Al in het begin van mijn zwangerschap wist ik dat ik iets moois wilde doen met herinneringen voor mijn dochter. Jaren geleden gaf ik mijn moeder het invulboek ‘Mam vertel eens’. Dat heb ik ingevuld en wel weer terug gekregen en vond ik ontzettend leuk. Ik bedacht voor onze dochter ‘een doos vol herinneringen’. Bij de Hema kocht ik een set leuke papieren dozen waarvan ik er 1 wilde gebruiken voor  dit project.

DSC_1992

Het was mij doel om de doos vol te stoppen met alle mooie herinneringen die ik heb aan de zwangerschap/begin van de babytijd van ons meisje. Wanneer ze dan oud genoeg is pak ik de doos mooi in en geef ik deze aan haar cadeau. Hoe waardevol is het om zoiets te mogen ontvangen? Ik zou het zelf in elk geval helemaal geweldig vinden!

DSC_1993

Wat stop je dan zoal in deze doos? Je kan hier natuurlijk helemaal je eigen invulling aan geven. Je kunt bijvoorbeeld een zwangerschapsdagboek bijhouden en dit er in doen. Wat dacht je van de echo’s, het geboorte bandje uit het ziekenhuis, het hielprikje..

DSC_1995

Het geboortepakje en de gehaakte ooievaar waarmee we onze zwangerschap bekend maakten gingen ook in de doos. Het pakje past ze inmiddels al een tijdje niet meer. Alle kaartjes die we ontvingen voor onze zwangerschap en bij de geboorte heb ik netjes bijeengebonden met een leuk stuk touw. Tijdens de babyshower werd door de gasten een voorspelling gedaan van de naam en geboortedatum van ons meisje en ook deze heb ik toegevoegd in een vrolijke enveloppe.

DSC_1994

Naast een zwangerschapsdagboek wat ik bijhield heb ik ook brieven aan onze dochter geschreven. Ook voegde ik foto’s toe om het boek nog mooier te maken. De foto’s bestelde ik bij Hema en zijn een soort polaroid foto’s maar dan op wit karton afgedrukt. Ik begon met het boek in mijn zwangerschap en ik schrijf nog steeds met regelmaat. Hoe bijzonder is dat om van je mama te mogen ontvangen?

DSC_1996

Er zijn nog zoveel herinneringen te maken en deze doos is al bijna vol. Reden te meer om te beginnen aan de volgende want er zaten tenslotte meerdere dozen in 1 verpakking. Nu eens bedenken wat ik daar allemaal in ga doen..

afsluiterklassiek

Personal

Daar is ze dan

Stil was het hier hé? Even een snelle blog tussen de bedrijven door.. Ons lange wachten is eindelijk beloond.

IMG_20170904_172340_964

Op maandag 28 augustus begonnen om 6.50 de weeën, 40 weken en 6 dagen was ik die dag. Na een hele pittige bevalling is onze dochter Lana dan eindelijk geboren om  00.13 in het ziekenhuis op dinsdag 29 augustus. Na verschillende controles mochten we na de lunch naar huis.

IMG_20170902_085725_755

Van de bevalling moesten we allebei enorm bijkomen. Dat is ons niet in de koude kleren gaan zitten. Gelukkig herstelde Lana vrij snel. Zelf heb ik ruim een week op de slaapkamer geleefd. Ik had overal hulp bij nodig en kon me hierdoor goed inleven in het werkveld van de revalidatie. Poeh wat is het vervelend om zo afhankelijk te zijn. Aan elk lichtpuntje trok ik mij zelf wat op, hoe klein dit ook was.

Inmiddels zijn we alweer 2 weken verder. De tijd lijkt te vliegen en ons meisje doet t zo goed. Afgelopen zondag gingen we voor t eerst naar buiten, super trots! We kunnen uren naar haar kijken en knuffelen heel wat af. Onvoorstelbaar maar het lijkt of t nooit anders is geweest.

Zo ik kruip weer lekker terug in mijn bubbel.. als ik tijd kan vinden ik zeker weer nieuwe blogs tikken. Wat zien jullie hier graag voor artikelen?

afsluiter