creatief·Personal

Gelukjes voor jou

Wat maak je dan zoal? die vraag krijg ik echt héél vaak. Als ik ‘m kort moet beantwoorden: ik maak echt vanalles, alleen breien en haken doe ik niet. Als ik dit zeg worden mensen nieuwsgierig en willen ze graag mijn creaties zien. Dus speciaal voor de liefhebbers vandaag een kijkje in mijn ‘keuken’

img_20190116_124304_639

Eerder zagen jullie al lepelpoppen voorbij komen met vrolijke dames er op geschilderd. Natuurlijk zijn er nog veel meer mogelijkheden. Toen ik een kat op een paar klompjes schilderde dacht ik dat het op een lepel ook wel super leuk zou zijn en zie hier.. Momenteel schilder ik heel veel op hout. Ook de naambordjes hieronder zijn mijn creaties van afgelopen tijd.

img_20190112_165730_850img_20190112_165602_399

Lang geleden maakte ik veel sieraden. En dat doe ik nog steeds graag. Kettingen met een vintage tintje, mooie kraaltjes/steentjes die iedere dame prachtig zullen staan. Elke ketting is uniek en dat maakt het zo leuk

img_20190108_131939_761

Natuurlijk mogen de klompjes waar ik het over had niet ontbreken in dit overzicht. Een super origineel paar oer Hollandse stappers, leuker kan niet toch?

IMG_20181116_112207_987

Handletteren en illustreren is ook iets wat ik veel doe. Als ik even geen inspiratie heb of als mijn kaartjesvoorraad weer eens op dreigt te raken. Wist je dat je een workshop bij mij kan volgen?

DSC_2725

Ik denk dat jullie zo wel een aardig beeld hebben wat er momenteel uit mijn pen(seel) rolt.. En er is nog zoveel meer! Alles kan geheel naar eigen wens worden gemaakt dus origineler kan het bijna niet. Heb jij een wens voor een bestelling? aarzel dan niet om even contact met me op te nemen. Ken jij mijn instagram shop gelukjesvoorjou al?

afsluiterblog

Personal

Lichtpuntjes

Een jaar wat nog maar een aantal dagen duurt voor het weer voorbij is. In gedachten lijkt het nog helemaal geen eind december. Maar toch is het echt zo.. Tijd om even stil te staan bij alle mooie dingen die zijn gebeurd.

dahliacoraal.png

Ik ben dankbaar voor alle mooie mensen die ik heb mogen ontmoeten. Op mijn werk mag ik mensen ondersteunen om weer op te klimmen uit een diep dal. Ik vind het prachtig dat ik dit mag doen. Ook internet biedt zoveel mogelijkheid voor nieuwe contacten. Zo bijzonder vind ik dat. Mensen die je eigenlijk niet eens heel goed kent maar waar je gemeenschappelijke interesses kan en mag delen. Mensen die me volledig omver blazen door de lieve gebaren die ze maken. Ik ontving bijvoorbeeld diverse lichtpuntjes na inktzwart nieuws. Dat heeft me ontzettend geholpen.

Ik ben dankbaar dat ons meisje zich zo goed ontwikkeld. Dat ik haar mama mag zijn en haar mag helpen in de ontwikkeling van haar eigen ik. Ik zie al verschillende dingetjes die ze zeker weten van geen vreemde heeft en dat is prachtig. Een heel mooi voorbeeld is het leren dankbaar te zijn. Ze is nu al volop bezig met het oefenen op dankuwel en alstublieft. En dan ben je nog maar 16 maandjes oud. Dat maakt me geweldig trots. Even trots ben ik op het kindje dat we helaas nooit hebben mogen ontmoeten maar wat voor altijd in mijn hart woont.

cropped-dahliacoraal.png

Ik ben dankbaar voor mijn creativiteit die ik zo graag met jullie deel. Ik hoop dat ik dat nog heel lang mag blijven doen. Via deze weg wil ik jullie ook gelijk bedanken dat jullie de tijd hebben genomen om een bezoekje aan mijn blog te brengen keer op keer. Al een aantal keer heb ik getwijfeld om hem offline te halen. Maar toch weerhoudt iets me er telkens weer van om dat te doen. Blijf dan ook zeker lezen en laat af en toe een berichtje van, want ook dat zijn voor mij lichtpuntjes.

Ik wens jullie een heel mooi nieuw jaar toe. Geniet van elk moment en hang zoveel mogelijk de slingers op. Want dat doet niemand anders voor jou.. Laat je me even weten welke artikelen je graag wilt lezen?

afsluiterblog

Personal

Het donker lijkt verdwenen

Voor wie mijn blogposts de afgelopen tijd heeft gemist.. ik ben er weer. Het is de hoogste tijd voor een nieuwe persoonlijke update. Want hoe gaat het nu met mij? Inmiddels zijn we ruim twee maanden verder. Ik merk dat ik niet meer iedereen het hele verhaal uitleg. Het kost me veel energie en omdat ik soms vragen krijg waar ik ook het antwoord niet op heb laat ik het er dan maar bij. Toch is het wel zo dat het helpt in mijn verwerking om er met anderen over te praten.

8B

Zo emotioneel als ik in het begin was ben ik niet meer. Natuurlijk blijft het een dikke kras in je hart die tijd nodig heeft om te helen. Toch huil ik nu minder snel, er is uiteraard niets mis met als het verdriet er wel uit moet. Er hangt een hartje aan mijn ketting voor ons kindje. Ons meisje pakt het regelmatig vast en benoemd nu ook dat het voor de baby is. Natuurlijk zal ze vast niet helemaal begrijpen wat ik er mee bedoel maar als de tijd rijp is zal ik haar er zeker eens over vertellen.

7 weken achtereenvolgend heb ik bloed moeten laten prikken. Voor iemand die het niet heeft op naalden is dat enorm lang. Twee keer heb ik iemand getroffen die goed was in mis prikken en dat heeft veel zeer gedaan. Ik liep minimaal een halve week met een hele pijnlijke arm. Ook leek het alsof ik zwaar mishandeld was, sommige plekken waren bijna zwart. Wat een opluchting was het toen ik het nieuws kreeg dat ik niet meer terug hoefde te komen.

20160905_113232Nu kan ik het voor mijn gevoel eindelijk af gaan sluiten. Die nare donkere en vooral verdrietige maanden zijn voorbij. Natuurlijk sluit je het hele verwerkingsproces niet zomaar af, dat kost tijd. Maar ik heb nu weer iets om naar uit te kijken, ik hoop dat 2019 weer lichtjes mag brengen zodat het voor ons zonnig kan beginnen.

Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen toe. Vooral iedereen die een dierbare moet missen een hele dikke knuffel en doe vooral wat voor jou goed voelt. Als je geen zin hebt in al die ‘verplichte’ gezelligheid doe dan gewoon iets wat beter past bij hoe je je voelt. Dat mag en dat kan ook, er zijn geen regels voor. Jij bent de enige die weet wat je nodig hebt, niemand kan jou dat voorschrijven. Dat het voor jullie allemaal een mooi jaar mag worden vol nieuwe kansen, uitdagingen en lichtpuntjes.

afsluiterblog

Personal

Even pauze

IMG_20170428_081026

Het is stil hier.. ik hoop dat mijn trouwen lezers wel gewoon bezoekjes blijven brengen. Momenteel heb ik niet de ruimte in mijn hoofd voor nieuwe artikelen, zit midden in mijn rouwproces. Donkere maanden waarvan ik hoop dat er snel weer een lichtje mag gaan schijnen. Daar ben ik zo aan toe..

IMG_20181116_112207_987

Blijf vooral jullie wensen voor mooie, unieke en handgemaakte spulletjes doorgeven want het creatief bezig zijn is echt mijn uitlaatklep. Heb je interesse en heb je het artikel graag voor de feestdagen in huis? Geef  dit dan door voor zaterdag 24 november. Bestel je het als cadeautje? laat het me even weten en ik pak het ook gelijk mooi voor je in!

IMG_20181107_152710_628

afsluiterblog

Personal

Stilte verbreken

Wat een enorme steun en betrokkenheid heb ik mogen ervaren na het delen van ons verdrietige nieuws. Kaartjes, bloemen, knuffels, berichtjes, zoveel mensen die aan ons dachten en denken. Elke dag meerdere berichtjes om te vragen hoe het met me gaat. Maar hoe gaat het nu echt?

20181015_183101

De mist die de eerste dagen in mijn hoofd rondhing is verdwenen. Ik heb keuzes moeten maken en dat waren de meest lastige in mijn leven. Kiezen uit twee kwaden wetend dat je er niet onderuit kunt. Mijn lichaam liet me geloven dat alles nog goed was terwijl mijn hoofd wel beter wist. Dat is echt bizar en bijna niet te begrijpen. Uiteindelijk is het ziekenhuis er aan te pas gekomen en dat viel me zwaar.

20181018_154322

Weer thuis op dezelfde dag, slapen in mijn eigen bed, voor zover dat lukte. Gelukkig was mijn eetlust prima en dat gaf me een piepklein beetje energie. De fysieke pijn viel mee. Toch moet ik accepteren dat ik rust nodig heb en lief voor mezelf moet zijn om te herstellen. Het gewone leven gaat door, of je nu wilt of niet. Ook wel goed want het geeft me wat afleiding. Zorg dragen voor het meest prachtige meisje wat ons al gegeven is.

IMG_20181023_161818_041

Voor de buitenwereld lijk ik dan misschien een sterk persoon en in zekere zin weet ik ook dat dat wel zo is. Maar er zit wel een kras op mijn hart, eentje die misschien wel nooit zal helen. Ik heb zware momenten en ben zo dankbaar voor iedereen die hulp of steun biedt op welke manier dan ook. Langzaam ga ik mijn werk weer op proberen te pakken. Stapje voor stapje, zoals ik dat mijn revalidanten ook altijd vertel. Je hoofd wil vaak sneller en grotere stappen maken dan realistisch is op dat moment. En daar zal ik me bij neer moeten leggen

afsluiterblog

Personal

Zo stil

Ik kan me nog goed herinneren hoe spannend ik echo’s altijd vond. Die eerste keer dat je het hartje ziet kloppen en ook de keren er na blijft het altijd gissen hoe het met het kleintje zal gaan. 5 oktober was voor ons weer zo’n moment. We zaten te wachten tot we binnengeroepen zouden worden door de echoscopiste. Daar kwam ze aangelopen, het was nog niet heel lang geleden dat we elkaar hadden gezien.

IMG_20170428_081026

Na dit moment is eigenlijk alles een grote waas. Stukje bij beetje begint alles steeds meer door te dringen. We hoopten natuurlijk op een prachtig mooie echo waarop we ons kleintje zagen bewegen en het hartje hoorden kloppen. Helaas was onze echo een regelrechte nachtmerrie. Maar dan eentje waarin je klaar wakker bent. Ons kleintje zou bijna 11 weken zijn maar het hartje klopte niet meer. Bam, alsof er een bom afging. We zaten er beiden helemaal lamgeslagen.

IMG_20170323_072412

De echoscopiste heeft nog wat verder gekeken naar de echo en zag een aantal dingen waaruit bleek dat ons kleintje niet gezond was. De natuur heeft voor ons besloten dat het niet zo mocht zijn. En dat maakt me stil, heel erg stil. In de uren die ik niet sliep ’s nachts maakte ik een gedichtje voor ons kindje om zo vorm te geven aan mijn verdriet.

gedichtje

 

 

Personal

9 maanden mama

DSC_1994

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik jou na 9 maanden eindelijk in mijn armen mocht houden. Toch ben je nu al bijna even lang uit mama’s buik als dat je er in hebt gewoond. Het moet vast een fijn huisje zijn geweest waarin je 41 weken veilig en warm hebt gezeten. Nu je alweer 9 maanden bij ons bent zien we hoe jij jezelf in rap tempo ontwikkelt.

IMG_20170505_091525

Van een inimini meisje ben je nu al flink gegroeid. Je bent een pittige dame die zichzelf continu uitdaagt. Een doorzetter, net als papa en mama. Het lukt je om jezelf voor te bewegen over de vloer, het lijkt een combinatie van kruipen en tijgeren te zijn. Sinds een paar weekjes kan je ook goed staan en dit lijkt wel het nieuwe zitten te zijn geworden. We moeten dan soms wel om je lachen want het lijkt wel of je dan een glaasje teveel op hebt.

IMG_20170323_072412

De mensen discussiëren druk over op wie jij nou het meeste lijkt. De grote ogen van mama, de mond van papa. We zijn ook heel benieuwd of jou grote blauwe kijkers deze kleur blijven houden. Je opa is namelijk de enige met blauwe ogen van beide kanten. Lieve zachte blonde haartjes waar iedereen graag door kroelt en lekker aan snuffelt. Het vele kletsen dat is iets wat je ook zeker van mama hebt, je brabbelt er vrolijk op los. Wanneer zou je je eerste echte woordje gaan zeggen? Oh en je hebt van die lekkere spekbeentjes. Dat komt vast doordat je zo goed kan eten. Dat je dat in rap tempo doet dat heb je zeer zeker van papa, grote happen snel klaar. Je smult heerlijk van fruit en ook het avondeten is (nog) geen probleem.

8B

Als we op pad gaan vind je alles reuze interessant, je bestudeert het tot in het kleinste detail. Met je handjes ga je op ontdekkingstocht en ook je mondje helpt je om de wereld te verkennen. Je bent de grootste fan van onze witte kat (overigens is hij iets minder fan van jou). Wanneer hij te dicht in de buurt komt gaan jouw handjes richting zijn zachte vachtje en zijn staart. Tja mama snapt het wel, wat is er nu mooier dan een wandelende knuffel? We hebben de pauzeknop nog niet gevonden om de tijd soms even stil te kunnen zetten. Nog even en dan mag je echt je allereerste kaarsje uitblazen. Voor nu genieten we gewoon lekker van al die mooie momenten met jou samen.

IMG_20180512_082204_515

Morgen is het dan mijn allereerste moederdag, benieuwd wat die me gaat brengen..

afsluiterblog